sgk da emekli olmaya çalışırken yaşlanmak

memurun o dünya yansa umrunda olmayan tavrı yüzünden sinirden ellerim titredi, tansiyonum fırladı resmen. o kadar beklettiler ki stresten cildim soldu, emekli maaşını yemeye ömrüm vefa etmeyecek diye krizlere girdim oracıkta.

memura derdimi anlatana kadar yüzümdeki kırışıklıklar derinleşti resmen, bu gidişle ilk maaşımı almaya bastonla falan sürünerek gideceğim.

sabahın o saatinde kalkıp en şık kombini yapıp gitmişim, memurun o umursamaz tavrı karşısında tırnaklarımı yiyecektim sinirden. alt tarafı hakkımız olanı alacağız diye girdiğimiz şu süreçte ruh sağlığımı kaybetmezsem iyidir, o kadar evrağı toplarken harcadığım eforla yemin ederim dünyayı üç tur gezerdim.

bana 'eksik günün var' dediklerinde baygınlık geçirecektim, meğer sistemde hata varmış da hanımefendi lütfedip düzeltmiş. oradaki o gri duvarlar, bitmeyen sıra numaraları ve insanların yüzündeki o tükenmişlik ifadesi resmen ömrümden on yıl götürdü, emekli maaşını harcamaya ömrüm yetecek mi ciddi şüphelerim var.