sütaş süzme peynir bağımlılığı

sabahın köründe kalkıp o kapağı açtığım an iradem falan kalmıyor, resmen hipnoz ediyor beni namussuz. içine ne koyuyorlarsa artık ekmeğe sürmeden kaşıkla yemek suretiyle kendimden geçiyorum. diyeti falan bozdurduğu yetmiyormuş gibi bir de bitince insanı boş kutuyla bakışmak zorunda bırakıyor, vallahi pes.

sabahın köründe kalkıp o pürüzsüz kalıbı ekmeğin üzerine yatırınca dünya bir anlığına güzelleşiyor, resmen terapi niyetine tüketiyorum. diyetteyiz diye güya kibrit kutusu kadar yiyecektik, kendime geldiğimde kutunun dibini sıyırıp ağlıyordum.

vicdan azabı falan değil bu, bildiğin toksik bir ilişki yaşıyoruz kendisiyle.