türkan şoray ve hasret

türkiye'den uzak yaşayınca bazen türkan şoray'ın eski filmlerine denk geliyorum, içimde tatlı bir hüzün. almanya'dan hollanda'ya giderken manzaralar değişir ama onun o yeşil gözleri hep aynı kalır. o dönem türkiye'sinin en zarif hallerinden biri sanki bu tarz özlemle hatırlanan yüzler şimdi sinemada eski tadı bulamıyorum bu tarz memleket özlemi.

türkan şoray'a hasret çekmek başka, e-devlet'e girmek için beklediğim üçüncü günün özlemi başka, ikisi de uzun sürüyor ama sonuç farklı