yurt dışında olmanın yalnızlığı

insan kalabalıkta kaybolmaktansa kendi köşesinde huzur buluyor bazen, ama yine de içinde bir sızı kalıyor.

kargom geç geldiğinde paranoia yaptığım anlar vardır, işte bu yalnızlık da öyle bir şey; başta abarttım sandım ama zamanla alışılıyor. bir hafta boyunca kimseyle konuşmadan geçen günler olabiliyor. sonra leylak kokan bir mendil deseni görüp coşuyorum.