çalıştığını anlamak için kulağı kapağa dayamak

resmen evde paranormal aktivite yaşatıyor insana bu alman mucizesi. o kadar sessiz çalışıyor ki, insan bozuldu sanıp servisi aramak raddesine geliyor. mutfağa giriyorum çıt yok ama ışığı yanıyor, içeride kıyametler kopuyor halbuki. hani insan bi guruldama duymak istiyor, makinenin hayatta olduğuna dair bi yaşam belirtisi arıyor.

gece su içmeye kalkınca mutfaktan gelen garip sesler duyma devri kapandı, artık mutlak ve ürkütücü bir sessizlik hakim. sanki sinsice planlar yapıyor gibi duruyor köşede. resmen sessizliğin sesi mutfağımda yankılanıyor, biz de temiz bulaşık çıkacak diye saf saf bekliyoruz başında.

yemin ederim ben hayatımda böyle sinsi bir alet görmedim. tuşa basıp salona geçiyorum, iki dakika sonra mutfağa girdiğimde tık yok, sanırsın bozulmuş. kaç kere kapağını açıp suratıma sıcak su buharı yemişliğim var çalışmıyor sanıp. hani o kadar sessiz ki bazen evde benden başka yaşayan, nefes alan görünmez bir varlık varmış gibi hissettiriyor, gece vakti tırstırıyor insanı.

eski makinem bildiğin pancar motoru gibi çalıştığı için bu lükse alışmam bayağı zaman aldı, insan o kaotik gürültüyü, makinenin "ben buradayım hallediyorum o işi" diye haykırmasını arıyor bazen. bu resmen ajan gibi yıkıyor, işi bittiğinde öttüğü an yerimden sıçrıyorum, o derece bir sessizlik şovu.