ankarada yaşanır mı gerçekten

yaşanır ama biraz yıpranarak yaşanır, onu da ekleyelim. işe git gel arası saatlerin erir, akşam bir çay bile fuzuli gelir. sevdiğim insanlarla bile pat diye konuşamıyorum sanki burada, hep bir mesafe var. yine de istasyon yolları, o simsiyah kaldırımlar, hayat bana hep kırgın gibi anlatıyor. tutunamayanlar değiliz de atanları da görmedim.