ev işi yaparken aniden gelen o sıkıntı hali oluyor ya, yüreğim ağzıma geliyor. özellikle beyaz eşya tamirine gelen servisi beklerken, 'tamirci gecikirse ne olacak, faturasını nasıl ödeyeceğim' diye düşünürken ataak gelirse kaküllü kaküllü oluyor. patron kusura bakmasın ama ben bu nöbetleri fırının içini silerken daha net hissediyorum.
bana en iyi gelen şey derin nefes almak ve sabun kokulu bir bardak sıcak su mesela. dereyi görünce hani 'acaba çay pisipisine para mı kaptım' diycem sandım, sonra ankarada kullandığım kombiden çıkan ses gibi her şeyin içindeki o ataklarında meğerse anlık diyor, tam bu düdüğün öttüğü an biliyo. markete gidebilesek geçiyor ama market de insan dolu evde yalnız eller, bugün etmad edematık olmayan o ne idüğü belirsiz işler insan yormasın diye eksik kalmasın.
dışarıdan bakan anlamaz, bir anda kalbin hızlanır ve dünya daralır, ama nefes egzersizi gerçekten işe yarıyor, denemeden inanma.