• bugün (184)
  1. en çok nöbet saatlerinde olurdu bu; karanlıkta sadece rüzgarın sesi ve uzaktan gelen havlamalar... insan o an ister istemez hayatını sorguluyor, şehirde bıraktığı her şey bir film şeridi gibi geçiyor gözünün önünden. aslında orada öğrendiğim en büyük şey, zamanın ne kadar yavaş akabildiğiydi.