blutv yerli yapımları

vallahi artık izlerken benim ruhum daralıyor, içim çekiliyor resmen. hani sanırsın bütün karakterler doğuştan depresif, hepsi cihangir'de bir bodrum katında elinde şarap kadehiyle varoluşsal sancı çekmek için yaratılmış. ya bir tane de normal insan evladı olmaz mı arkadaş, herkes mi marjinal, herkes mi derin devlet sırrı gibi susup uzaklara dalar? o karanlık filtreleri de basıyorlar, kör olduk ekran parlaklığını sona dayamaktan.

hele o bitmek bilmeyen sigara dumanı ve sevişme sahnelerindeki 'bakın biz sansürsüzüz' havası yok mu, beni benden alıyor gerçekten. tamam anladık özgür platformsunuz ama biraz da senaryoya mı odaklansak acaba? sırf havalı olsun diye iki saat birbirinin suratına bakıp tek kelime etmedikleri sahneleri sanat diye yutturmaya çalışmaktan vazgeçseler keşke.