uykusuzluk ve devlet kapısı

malumunuz ellisini geçince uyku dediğin şey lüks oldu, sabah beşe doğru zaten gözler açık. bizim mahalledeki eczacı, herkese aynı lafı söylüyor, melisa çayı için diyor. melisa çayı içtim, papatya içtim, lavanta yağı falan da aldım ama nafile. meğer bizim neslin derdi başkaymış, gençlikteki uykusuzluğu devlet dairesinde sıra beklerken yaşadım, şimdi sıra geceye kaldı.

bir ara uyku için ciddi ciddi e-devlet üzerinden randevu aramadım değil. yok efendim, poliklinik için önce aile hekimine gideceksin, sonra o seni sevk edecek. millet uykusuzluktan bayılacak ama biz hala evrak işleriyle uğraşıyoruz. ben artık işin şakasını bıraktım, gece uyanınca torunların fotoğraflarına bakıp halime şükrediyorum, gazozuna da kaşık atıp şöyle bir özlüyorum. devlet işleri gibi bu uyku da, ne zaman geleceği belli olmuyor.