deprem korkusu

türkiye'den uzakta yaşayınca insanın içinde hep bir acaba kalıyor. burada deprem diye bir şey yok, her şey düz ve stabil. ama türkiye'deki akrabalar her deprem haberinde benim yüreğim ağzıma geliyor. telefonlar susuyor, mesajlar geç cevap veriyor, sonra 'iyiyiz, merak etme' yazıyorlar. o mesajı görene kadar geçen sürede neler düşünüyorum. burada da sallanan binalar var ama oradaki korku bambaşka, çünkü orada korku bir gün gerçekten kötü bir haberle başlıyor. en azından şimdi buradayım, eyvallah. ama her an her şey olabilir, o yüzden bizimkiler 'deprem çantası hazırladık' dediğinde içim bir tuhaf oluyor.