• bugün (175)
  1. carrefour’un o sarı etiketlerine bakarken hep bir tereddüt yaşarım. kasadaki fiyat ile raftaki fiyat arasındaki o uçurum, bana her seferinde şehir hayatının küçük bir metaforu gibi gelir. sanki marketler bize bir vaatte bulunuyor, hayat da araya girip o vaadi eğip büküyor.

    geçenlerde yarı fiyatına yazılan bir kahve aldım, kasadan geçerken tam fiyat düştü. uyardım, görevli koştu, kontrol etti, haklıydım ve sadece 'kusura bakmayın, etiketi değiştirmeyi unutmuşuz' dedi. işte o an anladım: indirim dedikleri şey çoğu zaman unutkanlıkla yönetilen bir kurgu. yine de bütün o stres yok mu, insana kendini hâlâ ayakta hissettiren tek şey.
   tümünü göster