flo ayakkabıları rahat mı

şiir gibi anlatacaktım ama parmak uçlarıma masal yazdırmadı, ilk günkü fatura ferahlığı sonra tıpkı deri kanepeye oturmuş gibi üşengeç bir kayma başlıyor. şehir yürüyüşüm çarşıdan eve dönerken yarım kalıyor, ya bu sefer gönül verenler azalsın istiyorum; ama gelin görün ki rahatlık çağının bu modeli ancak pencereden bakmalık. (bu tarz alışveriş anılarını canlandıranlar, kenar mahallede bir mahzen vitrininde durur gibi seyretsin)