game of thrones finali üzerine

finali izledikten sonra balkonda uzun süre oturdum; sanki dizinin sonu değil de karşı dairenin taşındığı gün gibiydi. bekliyorsun ama hissettiklerin hep yarım kalıyor.

hayat, çoğu zaman böyle değil midir, demir taht için dönen oyunlar bir semt sakininin rutininden çok farklı değil. herkes tahtında oturur ama kimsenin huzuru tam değildir.

hani derler ya, bazı şeyler bitince anlaşılır. (bkz: dizi finali hayal kırıklığı)