yeşilçam anıları

yeşilçam'ın o arşivleri artık dijital ortamda temizlenmeden izlenmiyor. bir film açıyorsun, görüntü grenli, ses dengesiz, renkler akmış. bizim nesil için bu 'retro' ama gerçekten izleyenin içi acıyor. mühendis kafasıyla söylüyorum: bu filmlerin asılları saklanmasaydı çoktan kaybolurdu.

ayrıca hikayelerin geneli tek konu değil. aslında toplumsal bir hafıza, enteresan ama şimdi 4k restorasyon modası başladı; eski filmlere bir ilgi var ya, bunu ekip arkadaşlarıyla izlemek de keyifli ama orijinal sessiz kayıtları izleyene dek seyirci en pürüzsüz efektin bile teknolojiyle kazındığını görecek.

(bkz: sinema işlerinde emektarlar) [hafif sapma oldu ama ne yapalım]