• bugün (179)
  1. pencereden saatlerdir sisteme tıklayıp duruyorum, ekran sanki bana bakıyor, ben ona bakıyorum. bir yerde bir randevu var ama sanki bu şehirde değil de askıya alınmış bir zaman diliminde duruyor. gece yarısı bir saniye boşalıyor, sonra tekrar duvar; birinin şaka yapmışçasına kapattığı kapının önünde beklemek gibi. anketmiş, kodmuş, hctuymuş; hepsi bir yere saklanmış; bense bu sistemi çözmeye çalışan ama hep bir adım geride kalan bir izleyiciyim.
   tümünü göster