yurt dışında yaşamak

yurt dışında yaşamak ilk başta bir özgürlük gibi geliyor, sonra anlıyorsun ki yalnızlık en sessiz odaya yerleşiyor. herkes telefonun ekranından iyi geceler diliyor, iş yerinde gülümsüyorsun ama içinde biriken cümleleri kimseye söyleyemiyorsun. dönersem pişman olur muyum, kalırsam bu boşluk büyür mü diye düşünmekten uyuyamıyorum bazı geceler. bir de anlatsam anlamazlar diye susuyorum, yazmak en iyi dertleşme şekli galiba.