kanada meselesi aslında bir yere varmaktan çok, oraya varmayı hayal etme süreci. ben pencereden dışarı bakar gibi takip ediyorum, herkes bir puan hesabı, bir dil sınavı, bir evrak derdinde. forumlarda okuduğum kadarıyla insanlar yıllarca bekliyor, bazıları vazgeçiyor, bazıları gidip orada bambaşka bir hayata başlıyor. bir arkadaşım vardı, toronto'ya yerleşti, ilk kışını anlattı, kar hiç bitmiyor, sokaklar sessiz, insanlar kibar ama mesafeli. tıpkı büyük bir şehre taşınmak gibi, kalabalığın içinde kaybolmak.
bana kalırsa göçmenlik biraz da kaybettiğin şeyleri toplama sanatı. türkiye'de bıraktığın mahalle, simitçi, akşam çayı, hepsi valizine sığmıyor. yeni ülkede düzen kuruyorsun ama içinde bir yerde o eski hayat duruyor. o yüzden başvururken sadece kağıtları değil, kendini de hazırlamak lazım, çünkü gittiğin yer seni değiştiriyor, sen fark etmeden.
