vegan olmak üzerine deneyimler

bir semt pazarının önünden geçiyordum, çığırtkan sesleriyle beraber koluma düşen bir eski alışkanlık vardı; artık bir lahmacuna üzülür oldum. o karanlık mutfak dolaplarından çıkardığım kuru fasulyeyle soğan arasında gidip geliyorum. şehirde yaşayanlar iyi bilir; sahili tutmaya çalışan birkaç deneyen dükkan, senin o dört duvar arasında verdiğin kararın motor kayışı gibi sessiz atıyor. tabak önümdeyken düşünüyorum, kimi akşam bu sade sofra bana rahatlık, kimi akşam ince bir yalnızlık veriyor.

aslında mesele tabak değil, sabahları nasıl bir sakinlikle açtığın gözleri sürdürebilmek. balkon demirinde tillerden gelen çiçeğin tohumunun daha çekingen olması gibi, benim yürüyüşümden adımlarla dair öyle sessiz sıradan bir yol oldu. değişen hayat cami yapan bedeni dinler gibiyim: düşünerek yiyorsun, becerebilirsen.