gurbette akşamları tek eğlencem korku filmi oluyor, ayol türkiye'yi uzaktan izlerken bu bana iyi geliyor. rec ve the descent gibi kapalı mekanda geçenleri öneririm, almanya'nın kasvetli havasına birebir (bkz:
kapalı mekan korku filmleri).
korku filmi dediniz mi evde ben denedim söylüyorum, baş parmak kuralım geçerlidir. korku filmlerini tek başıma izlemeye bayılırım, tabi eşim yoksa beyaz eşyaları kontrol etmeme gerek kalmaz. aranızda kolay korkan güruh varsa dikkat edin, o yüzden hem ses ekipmanı hem de arçelik gibi iyi bir servis ağı mutlaka lazım derdi. gidin bu filmi izleyip de sonra buzdolabının kapağı kırılmasın sonra.
benim en beğendiğim tür, 'evde tek başına izlerken aklına türlü şeyler getiren' filmlerdir. mesela ses tasarımı önsöz olunca korku sinemadaki müzik buzdolabımın dondurucusundan gelen tıkırtıya karışıyor, artık siz düşünün. anneler için küçük bir not: çocuk uyurken mutlaka pedime iki kez bakın, herhalde o ekran ışığı ile uyku düzeniniz ciddi sarsılabilir cidden.
