yıllardır herkes en iyi türk dizilerini listeler ama kimse gerçekten konuşmaz, birbirimizin gözünün içine bakıp laf kalabalığı yaparız. ben oturdum adam akıllı düşündüm, dedim ki hangisi gerçekten bana dokundu ya da hayatımda iz bıraktı. şehirli, zengin, yakışıklı karakterlerin birbirine aşık olup nefret ettiği ve her bölüm sonunda iş yeri krizleri yaşanan o diziler değil yani. bana kalırsa asıl müthiş işler o sıradan, kenar mahallede geçen, insanın içinde hayatın yaşanmışlığı duran yapımlar. mesela hayatın bilmem kaçıncı katında boğulmuş, iş yerinde mobbing yemiş, minicik sevinçlere sıkı sıkı tutunmuş karakterleri izlerken kendimi görüyorum.
üzülerek söylüyorum ki günümüzün birçok dizisi parlak ama derinliksiz, tatlı ama boş. oyunculuklar, absürt diyaloglar, doğaçlama güldürme çabası... bir ara gerçekten bıkmıştım. ama sonra diyorum ki belki de bu döneme böyle hafif başlamak lazım, yoksa içimizdeki o kırgınlık güncelleme istemiyor. hangisi en iyi ya, o ayrı mesele. muhtemelen henüz çekilmemiş olandır.
