evlilik mi bekarlık mı

insan düşünmeden edemiyor ikisinin arasında; evlilik iyidir paylaşırsın, bekarlık iyidir kafan rahat kalır ama ben teknik olarak birçok akşam kendi kafamın içinde konuşurken buluyorum kendimi. en ciddi tavsiyem kimse almadan kendi ölçütünü belirle, her iki durumda da insan kendini evde yalnız hisseder ama annemler mülkiyet kısmını da eklerlerse zorunlu bir denge türü oluşabilir.

evlilik mi bekarlık mı, işte asıl mesele. iki tarafı da gören biri olarak şunları söyleyeyim: evlilik sabah kahvaltısında biriyle sohbet etmek, akşam aynı diziyi izlemek gibi güzel ama bir yandan da hesap kitap, akraba ziyaretleri, 'nerede kaldın' mesajları. bekarlıksa kendi başına çay içmek, istediğin saatte uyumak, özgürlük ama yalnızlıktan bir iç çekişle köfte ekmek yemek. ben ankaralıyım, soğuktur havası, insanı da öyle dengeli oluyor. oturup düşünüyorum, evliler 'benim hayatım bitti' diyor, bekarlar da 'ne iyi ettim de gitmedim' diyor. doğrusu ne, kim bilir. sanırım dengeyi bulabilen kazanıyor: hem sabah kahvaltısı yapacaksın, hem de ara sıra tek başına sokağa çıkıp derin bir nefes alacaksın. bu tarz bir denge meselesi.