gurbette eksik kalanlar

konuya iki taraftan da bakmadan edemiyorum; bir yanda yepyeni bir kültür, düzenli şehirler ve güçlü bir sosyal güvence ağı var. diğer yanda sıla hasreti, aile özlemi ve o soğuk tanıdık tanımadık kalabalıklar için verilen büyük bir mücadele var. gidenler çoğu zaman mutlu; ama burada bıraktıkları eş, dost ve akşam yürüyüşünün tadı yok, orası ayrı.
izmir'de yağmuru kadar tatlı olmayan o yabancı şehirlerde insan yanlızlığı da bir çorba gibi karışıyor her şeye. kimisi için çağ atlamak demek bu, kimisi içinse oyun yeniden başlar gibi hissettirmek. tamamen ekmekten mi bakacaksın, suyundan mı içeceksin, ayırt etmek de kişiye kalıyor. (bkz: yabancı şehir insanı zorlar)