hayat fincanının dibi

sen hiç ölmüş biriyle konuşabildin mi bilmiyorum ama ben bir keresinde doktor amcamla bu mevzuyu epey kurcalamıştım. yaşlı amca fisıltıyla 'toprak oluyoruz, o kadar' deyişi hâlâ kulaklarda. burada gurbette gece hiç bitmediğinde düşünüyorum: toprak olmak nedir, fincanın dibini görmek mi, yoksa başka bir hayata açılan gizli merdivenler mi var? orada sadece kalmık burukluğu değil, memlekate uzaktan bakmanın hüznü de girdi işin içine. göğün kuzeyiyle bizim memleketin göğü tam megane aynası değil, basbayağı farklı tonu var.

gelinen noktada şunu net biliyorum; her kim ne derse desin biz tatmadan bilemeyeceğiz. şimdilik bu tarz dondurmalı yaz gecelerinde rakı bardağı diplerinde 'bakalım' diyesim var.