• bugün (181)
  1. pazartesi sabahları aslında insanın içine oturan bir ağırlık var, işe giderken, metroda bir surat ifadesi. aslında herkes bir cevap arıyor ama kimse bulduğunu itiraf edemiyor. zaman geçtikçe fark ediyorsun ki hayatın anlamı diye bir şey yok belki de, birinin elini tutmak çaya şekeri doğru kıvamda atmak. arayışın içinde ufak tefek anlamlar saklı. insanın kendine bile itiraf edemeyeceği bazı hüzünler oluyor, onları da unatmamak lazım. öyle sorular çoğalır içimde soğuk bir balkonda çay bekler gibi