istanbul yaşanılır mı

istanbul'a yurtdışından bakınca film gibi duruyor. kediler, emekli çay bahçeleri, bir de boğaz manzarasıyla gerçekten içim gidiyor. ama buradaki acele telaş, trafik, arkadaşların arka arkaya yazdığı o dert mesajları cevap veriyor. almanya’da herkes sıraya vurmuş, istanbul’sa insanı hiç sıraya sokmuyor; öndekini itersen sen geçersin anlayışı hep devam ediyor. sanırım yaşanır, ama bir koşulla: haber kaynaklarını ara sıra kapatıp şehrin o eski edebiyatını bulabilirsen. ben senelik tatilde iki hafta bile kopamıyorum bu yoğunluktan, sağ olsun emsallerim video atıp özletiyor. yine de başıma bir şey gelecekse en iyisi giden gitsin, ben her sene bir hafta misafir olarak koparıyorum hasretini.