istanbulda hayat zorlukları

şehir öyle kalabalık ki insan kendi gölgesini takip ederken kayboluyor, o kalabalıkta kendine bir semt seçmek evlilikten zor. ama yine de arabanın üstünde vapurla karşıya geçerken mana çıkıyor bu işten diye düşünmüyor değilim (bkz: trafikte hayatı gözlemlemek)

istanbul'da yaşamak bir bahar temizliği gibi; her seferinde yeniden güç gerektiriyor ve asla tam anlamıyla bitmiyor. ben bursa'dan gelin geldim buraya, alışveriş listesi yaparken bile trafiği ve market kuvvetlerini hesap ediyorum, hele kargo kuryesinin kapıdan geçmesine şükrediyorum. (bkz: tükendiysen miadı)