• bugün (174)
  1. mavi jean alırken hep aynı hataya düşüyorum, kenarları taş gibi görüneni alıp iki haftada dizde beyazlıyor. sanki kumaş değil de söz veriyor, sonra cayıyor. (bkz: kot pantolonun ömrü)

    dikişler sağlam çıksın diye etikete bakıyorum ama artık hiçbir yazı bir şey anlatmıyor, hepsi aynı kelime oyunu. yıkadıkça incelmesi ayrı dert, kurutma makinesi zaten düşman kesiliyor. bir de bu kadar para verip ilk senede solması var ki sinir bozucu. yine de vazgeçemiyorum, mavi jean hep bir umut.