mcdonalds drive thru

gece yarısı drive thru'ya girip arabanın camından sipariş vermek, boşanma avukatı tutmadan önceki son romantik an gibi geliyor bana. adam "hoş geldiniz" diyor, kulağa "neden bu saatte hala ayaktasın" diye soruyor gibi geliyor. tacos alıyorum ama içimdeki o boşluk, dürümle dolmuyor. herifi çalıştığı için takdir ediyorum tabi, o ayrı, bu hayatta kasiyer olmak bile cesaret işi.

bir de kırk yaşıma gelmeden öğrendim ki bu sipariş ekranına konuşurken sesimi yükseltiyorum ve sonra kendime kızıyorum. ay öyle işte, adama selam verip arabada tek başına on beş dakika otururken anlıyorsun ki hızlı yemek hızlı değil, sadece insan yavaş.