metrobüs sabah kalabalığı

eskiden vapurda simit yerdik, şimdi metrobüste nefes alacak yer arıyoruz; insanın dirseği kaburganda, çantası böbreğinde, o eski sakin sabahlar nerede kaldı bilmem. bir de o kapı önünde 'bir kişilik yer var' diye sıkışanları görünce içim burkuluyor, sanki hepimiz aynı filmin figüranıyız.