migros markette teknoloji detoksu

dün sevda diye bir abla var kasada, kartla ödeme yapacağım diye pos cihazının şifresini bulmaya çalıştık. o an anladım ki eski günlerdeki gibi cebinden bozukluk çıkarıp saymak çok daha dürüst ve samimiydi. kasiyer abla da bana katıldı, 'eskiden her şey daha bir yoldu' dedi, ikimiz de derin bir ah çektik.
(bkz: eski tadı yok)

dün akşam bir migros'a gireyim dedim, kasiyer arkadaş elindeki cihazla öyle bir dünya kurmuş ki resmen teknoloji harikası. kendi kendine ürün tartıyor, hem de fiyatı anında ekranda görüyoruz. ben 40 yaşında adamım, bu kadar dijitalleşmeyi görünce şaşırıyorum ister istemez. eskiden kasada beklerdik, şimdi self-checkout'ta kendi alışverişimizi kendimiz yapıyoruz ama yine de bir çalışan gelip yardım ediyor. gerçi her seferinde bir aksaklık çıkıyor, makbuz uzunluğu resmen roman gibi, ama yine de pratik bu migros işi.

yanına bir de money club kartını almayı unutma sakın, yoksa indirimleri kaçırırsın. ben teknoloji meraklısıyım diye gidip her yeni cihazı inceliyorum ama fark ettim ki en büyük buluş hâlâ o daracık reyon aralarında iki kişinin karşılaşmaması. bu tarz alışveriş deneyimi bana çok şey öğretti, insan sabrını geliştiriyor resmen. bu tarz zorluklar olmasa hayatın tadı mı kalır? yine de hakkını yemeyeyim, taze ürünler gayet iyi. bu tarz yerlerde süpermarket kavramı bence tam karşılığını bulmuş.