mülakat deneyimleri

karşılıklı oturup birbirimizi süzdüğümüz o uzun dakikalar, sanki bir şehrin en sessiz sokağında yürümek gibi; herkes kendi hayatını anlatıyor ama kimse gerçeği söylemiyor. ben de pencereden dışarıyı izler gibi dinliyorum, sonra kalkıp aynı kapıdan çıkıyoruz.