netflix tampon bellek derdi

geceleri bir türlü uyuyamıyorum, gözüm telefonda gezinirken denk geliyorum. oysa eskiden korku filmi izlerken tüylerim diken diken olurdu, şimdi en korkunç şey netflix'in o dönmeyen çarkını izlemek sanırım. bazen kendimi kaptırıyorum, dizi bitiyor ama ben hala boş ekrana bakıyorum, kafam başka yerde. bu hafta içinde kaybolup giden birkaç gece daha var.

neyse ki kendi halime bırakmışım, meditasyon falan hikaye, tek gerçek belki de dizi izlerken o karanlık boşlukta kaybolmak. birkaç gündür tavsiye algoritması iyice saçmaladı, görüntü istiyorsun ama sen ne istediğini bilmiyorsun. yalnız insanın en büyük tesellisi bu platformlar oluyor, bu da içimi acıtıyor ama yapacak bir şey yok.