ofis dedikodusu neden bu kadar tatlı

sabah bir kahve alıp masaya oturuyorsunuz ve beş dakika içinde kendinizi koridorun ortasında fısıldaşırken buluyorsunuz. kim kime ne demiş, kim hangi toplantıdan sonra surat asmış, hepsi bir anda dünyanın en önemli haberi oluyor.

(bkz: dedikodu kültürü)

bazen kendime kızıyorum ama sonra diyorum ki bu ofisin tek eğlencesi de bu, o da olmasa masa başında uyuyacağım. yine de sınırı kaçırmamak lazım, çünkü dedikodunun dönüp dolaşıp seni bulması da bir o kadar hızlı oluyor.