patronla kavga etmek

iş hayatımda patronla kavga etmenin hiçbir şeye benzemeyen bir yanı vardır. en nihayetinde bin türlü barışma içi özet ince yöntem bulmuşsunuzdur ama bir kez karşı durunca üfürdüğünüz istekler e-devlet şifresi gibi hatırlanmaz olur. ben eskişehir’de memurken bana kızan bir yönetici vicdanlı kimliğini kaptırıp yazılı soruşturma yollarını araştırmıştı.

bugünse bu iş niye hep bürokrasi masallarıyla örtülü kalsın deme gereği duymuyorum. asıl mesele bazen üslup yüzünden üslup elde giden masadan kalkmak zorunda kalmamız. patron haklıysa geri adım atmak erdemdir ama haklı şekilde ettiğin kavga yine masaya oturmak istersen soğukluk oluşturur. çalışanın kazandığı deneyimse şudur: hangi patronla anlaşılsa mesele değildir, mesele karşı tarafı köşeye sıkıştırırken tokada gelir, adam yine gedikli memurun gönlünü bir yere istemez.