sağlıklı kilo verme denince gözümün önüne şehir hayatının beton duvarları geliyor; herkes bir koşuşturmaca içinde ve kimsenin ne yediğine dikkat etmeye vakit yok. camdan bakıyorum ara sokaktaki o eski lokantaya; menüler hep karışık işlerle dolu, sebzeler yağda kavrulmuş. oysa ne güzeldi eskiden her mahallede bir bakkal, teyzeler pazardan aldığı lahanayla böcekli böcekli yaprak sarması derdini çekerdi. şimdi indirimli hazır yemek sandıkları var, insan adını bilmediği bir şey yiyor.
şöyle şairane bir şeyler yazılır, ama hafiften söylersek iş öz disiplinden çok ortam değişikliğine kalıyor. bu şehrin havasında, bu tempoda spor yapmak ayrı bir direniş gibi. yine de bir pencere kenarından akşam yürüyüşüne çıkmak, sadece nefes almak bile başlı başına bir çözüm sanki; bu tarz basit ama tutarlı şeyler zamanla iyi sonuçlar veriyor.
(bkz:
apartman merdivenleri) asansöre hayatında eziyet görmemiş şanslılara belki pek bir gün gibi gefçekten görünmez ama başlangıç için dört kat merdiven idman olur desen yazar mıyım bilmem, ama vücuda iyi gelir.
