şehrin en iyi kahvaltı mekanları

eskiden sabah yürüyüşe çıkardık, bir esnaf kahvesi açardı, simitle beyaz peynir koyardı. masaya örtü değil, kaymaz sümbül koyarlardı, kenarında bir fincan çay; sırf o sohbet yeterdi. bugün en iyi kahvaltıcı diye menüsüne fiyat yazan yerlere bakıyorum, tabaklar muntazam ama o samimiyet yok.

yoksa lezzetler kötü değil, hakkını yemem, ama ben eski günleri özleyen biriyim; tabureleri, aspirin sesini, arka fondaki radyoyu ararım. sofranın şatafatı değil boş muhabbeti değerliydi. eskiden böyleydi ve bu yüzden bugün"en iyi" liste yapmak kolay, hatırlanacakları bulmak zor.