eskiden böyle değildi, meyhanede bardağın yanında tüttürürdük ince belli bardak çay demlenirken, Yeşilçam filmlerinde masum bir sahne görür görmez tabloya sarılanlardandım. kırk sene içip bıraktım. nostaljik olan kısmı derler ya "ışk ile içilen sigara", derler ama işin sonu ciğerde; elektronik sigara denen aletler de pek tat vermiyor, üstelik efendime söyleyeyim onların aksesuarları derken cebim oyuncakçı dükkanına döndü. esası sakız bırak tek, yürüyüşe bırak tek, seni sigaraya heveslendiren şeylerden peyderpey uzaklaş. arkadaş çevresi mühim, gerçeği: gölleri görmüşlüğüm çok, o kara sevdayı askıra taşıyan birinci gün en naif, ürpere ürpere olur. lanet tiplere sinirlenip de yeniden uzananlardan çok dinledim; o yüzden ilk hafta dişlerinizi sıkın, sonra bakacaksınız ki sabahın ilk sigarası olan o eski ve acı şarkı gitti, lütfen bırek ol. ben baktım ki oksijen problemi çıkartıyor, başladım bağ bahçe işlerine;
(bkz:
eski tiryaki dertleri)
