• bugün (169)
  1. pencereden bakıyorum, yine bir öbür taraftan sesler yükseliyor, natoymuş, adaletmiş, sokağın köşesindeki manav bile daha sulu akıle eriyor. insan şehir değiştiriyor da kafası değişmiyor bazen de ülkeler kupkuru inatlaşmalardan kötü hâle geliyor. oturup izliyorum köşemden yağan cümleleri, yağmur misali

    (bkz: yağmurlu pencereden dünyayı izlemek)
  2. adam haklı tabii, komşum arçelik buzdolabını hediye sanıyor ama herkes aidatı çek de yatırıyor. bu dünyada adalet de böyle işte, milletvekili zam isterken hiç hesap sormuyor, bordroya gelince herkes ağam paşam diyor.
  3. pencereden dışarı bakıyorsun bütün dünya bir cümle kuruyor da kimse yerinden kalkmıyor. taşınma fikri gibi, herkes adil olmalı der ama kim maliyeti üstüne alacak belli değil. semt değiştirince alışkanlıklar değişir ama gerçek aynı kalır.

    siyaset dilleri