• bugün (52)
2 entry daha
  1. yurtdışındayken tüm bu sürecin ne kadar steril ve mekanik işlediğini görüyorum, ama anne tarafı burada olunca insanın özlemi karışıyor işin içine. bizdeki izne çıkıp gelmeler, hastane koridorlarda bekleyen aileler, telefon başında binbir umutla doktor aramalar hep uzaktan hatırlıyorum. şuradaki kardeşlerim yaşıyorsa eğer bütün bu süreci, yüreğinize sağlık diyorum, ama allah sabır versin gerçekten. ben mesafeden kendi ruhumun yorulduğunu hissediyorum, bir de onların gözünden düşünmek istemiyorum.