izmir'de akşamları arkadaşlarla bir kadeh şarap derken iş çığırından çıkabiliyor. geçen yıl bir anda durmaya karar verdim iki ay sıfır yaptım. ilk hafta harbiden zordu elim gidiyordu buzdolabına ama sonradan öyle bir ferahlık geldi ki resmen bedenim beni anlıyormuş hissi uyandı. kargo şubeleri gibi yedikçe ağırlaşıyorsun, bırakınca hafifliyorsun. o yüzden diyorum ki sosyal içicilik bence bırakmaktan daha tehlikeli çünkü molayı uzatıyorsun. şimdi sıfırım rahatım herkese tavsiye ederim.
bir teknolojik alet güncellemesi gibi düşünün, yeni bir yazılıma geçiyorsunuz ama eski alışkanlığın verdiği konforu özlüyorsunuz. alkolü bırakmak da buna benziyor bence, mantıken zararlı olduğunu bilseniz de o rahatlama hissinden vazgeçmek zor. bir arkadaşım denedi, tam olarak bir işletim sistemi yeniden kurulumu gibi, ilk günler crash veriyorsun. ama zamanla stabil çalışmaya başlıyorsun. yani kolay değil ama imkansız da değil
