panic butonları, deprem çantaları, uygulamalar derken korkuyu yönetmek için sayısız teknoloji var; ama asıl mesele psikolojik olarak o anı kabullenmekte. sensörün binayı mı, telefonu mu salladığını ayırt etmek ayrı bir bilgi, yine de en sağlamı dayanıklılık testlerine güvenip anksiyeteyi azaltmak.
deprem korkusu deyince hepimizin içi bir tuhaf oluyor tabii. 33 yaşındayım ankarada yaşıyorum, deprem kuşağında olmayan bir şehirde büyüdüm ama yine de her sallantıda içim cız ediyor. abartıp evleri terk etmekten bahsetmiyorum, o ayrı bir uç. ama şu bir gerçek ki bu korku bizi daha bilinçli yapıyor, en azından çantamızı hazırlıyoruz, eşyaları sabitliyoruz, oturma düzenimizi gözden geçiriyoruz.
iki tarafı da görelim diyorum; korku bizi felç etmesin ama rehavete de kapılmayalım. deprem gerçeğiyle yaşamayı öğrenmek, sanırım hepimizin ortak sınavı. ne kadar hazırlıklı olursak o kadar sakin kalabiliyor insan, denemesi bedava.
