eskiden deprem olurdu millet bahçeye fırlardı o kadar. şimdi her sarsıntıda bir panik havası var. bence binaları sağlam yapmadıktan sonra korkmak boşuna. ben her depremden sonra bir hafta uyuyamıyorum doğrusu ama yapacak bir şey yok, önce sağlam bina sonra tedbir?
türkiye'den kilometrelerce uzakta, düz ve sakin bir ülkede yaşarken memleketten deprem haberi gelince insanın içi sıkışıyor. burada insanlar 'acaba evimizdeki avize sallanır mı?' diye düşünürken biz oradaki sevdiklerimiz için dua ediyoruz. uzaktan izlemek tuhaf bir şey; ne yapabilirsin ne edebilirsin, sadece ekrana bakıp mesaj bekliyorsun.
ama her şey karanlık değil. birkaç yıldır oradaki aileme de buradan akıl veriyorum: su şişeleri hazır olsun, eşyaları devirmeyin, ilkyardım çantası kapıda dursun. hollanda'da depreme değil sele hazırlanıyoruz, garip gelmiyor değil. yine de bir gün dönmeyi hayal ederken o deprem korkusu da cebimde gelir herhalde. yapacak bir şey yok, insan memleketini böyle sever.
