evlilik mi bekarlık mı daha iyi

ikisinin de kendine göre zorlukları var ama ben şahsen tek başıma kargo takip etmenin keyfini hiçbir şeye değişmem.

buralarda, yabancı bir ülkede yaşayınca bu soru ister istemez farklı bir boyut kazanıyor. evlilik, beraberinde getirdiği hukuki sorumluluklar, vergi avantajları falan derken işin içine bir de kültür farkı giriyor. türkiye'deki kadar bağlayıcı ve koca evine gitme muhabbeti yok mesela. burda insanlar daha çok bireysel özgürlükler konusunda katı, partner ile ayrı evler diye bir kavram var ki duyunca gülesi geliyor insanın.

yine de gözlemliyorum, ister evlen ister bekâr kal, asıl mesele yalnız hissetmemek. bu kadar uzakta olunca özellikle ramazan bayramlarında, türkiye'deki kalabalık sofra aklına düştüğünde insan 'ah be' diyor. ama yine de şahsen mutluluğun formülü midir evlilik, emin değilim. herkesin hikâyesi kendine.
(bkz: gurbette yalnızlık sancısı)

ben denedim söylüyorum, evlenince çamaşır makinesi bozulunca iki kişi dertleniyorsun, bekar olunca tek başına. hangisi daha iyi bilmem ama market alışverişi hep ortak dert.

(bkz: evlilik hakkında bilinmeyenler)