gs atletico maçı

maçı izlerken kargomu bekliyordum, ikisi de geldi sayılır. galatasaray'ın oyunu kozmetik setim kadar düzenli değildi ama yine de heyecan vardı. atletico'nun defansıysa kargo takibim gibi belirsizdi işte.

emekli memur gözüyle akşam maçı izlerken, bir yandan eski işyerimdeki yazışma trafiğini hatırlatıyor bana. iki tarafın da birbirine söyleyecek sözü hazır ama oyuna başlaması şu meşhur e-devlet şifresi gibi inkıta yaşıyor. neyse ki maçın da bir bitişi var, o an hepimizin yüzünde o bilindik bürokratik tebessüm.