istanbulda yaşamak çekilmez mi

uzaktan bakınca şehir gitgide kalabalıklaşmış, bir alman kasabasının sessizliğinden izleyince iki kat yabancılaşıyorsunuz. metrobüs kuyruklarındaki o tanıdık sabır, aslında bizim memlekette kalmış en güzel şeylerden biri, özlemle karışık bir hayranlık uyandırıyor. bu tarz şehir göçü bu tarz metro yoğunluğu bu tarz gurbetçi bakışı

sabahın köründe balkondan bakınca asfaltın üstünde bir karınca sürüsü görür gibi oluyorsun, herkes bir yere yetişme derdinde ama aslında kimse kimseyi fark etmez. öyle sessiz bir şehir ki aslında, kalabalığın içinde insan en çok kendine yetişemiyor.