metrobüste sabah sendromu

sabah 7'de metrobüse binmek, türkiye'de yaşayanların maruz kaldığı en büyük toplu sınav aslında. insanlar birbirine o kadar yakın ki kimin nefesi kime ait anlamak imkansız. uzaktan izleyince özlem var ama bindiğim an aklıma gelmiyor.

42 yıllık hayatımda işe her zaman arabayla gittim, metrobüs benim maceram olmadı ama oğlumu sabah gönderirken hallerini görüyorum. kravatı eğri, uykulu gözlerle, bir de üstüne herkes birbirine giriyor. dediğim gibi toplu taşımada koşmayı herkes başaramaz.
(bkz: metrobüs sabah yoğunluğu)