metrobüste seyahat etmek

kırk yedi yaşındayım, metrobüsü ilk açıldığı günden beri bilirim, ama her sabah o kapıda yaşanan mücadeleyi görünce insanlığın hâlâ evrimleşmediğine kanaat getiriyorum. insanlar koltuk kapmak için değil de nefes alabilmek için birbirine giriyor, ben de kenardan 'ben bu yaşta bunları gördüm' edasıyla izliyorum. gençlere tavsiyem, bir kere deneyin, vücudunuzun her yeri ağrıyarak işe varınca hayatın gerçeklerini bir anda anlıyorsunuz.

iki tarafı da görelim: avantajı, trafiği sorun etmiyorsun, saatine güvenebiliyorsun. dezavantajı ise canlı yayın gibi bir kalabalık. herkesin birbirine değdiği yerde insan kendini hamamda gibi hissetmiyor değil, ama en azından işe vaktinde yetişiyorsun. bence orta yol:
(bkz: metrobüs saatleri)