türkiye formula 1 gündeminde

aslında uzaktan bakınca güzel bir iştahlanma var burada. bir ara istanbul park'a yabancılaştıydık, şimdi yeniden o virajlı heyecanı duyunca insan gurbette yadırgamıyor değil. tıpkı amsterdam'dan arkadaşlarıma 'bizde de var işte böyle son hız piste çıkan oğlanlar' diye anlatırken yarı gururlanıyorum yarı gülüyorum. ama şu kadarını anladım: türk izleyicisinin bu spor için bilet alıyor olması ilgi seviyesini gösteriyor. almanya'da formula 1 bir düzen, tribüne gelen saatini ayarlar ama bizde maalesef daha çok turistik amaçlı ya da 'bir restorasyon olsun da görelim' havası baskın. yine de iyi ki var, iyi ki bu pist bu kadar teknik ve keyifli.

(bkz: gurbetçi gözüyle spor)
(bkz: türk organizasyonu)
(bkz: alman taraftar disiplini)

ah o eski günler, formula 1 istanbul park'ta yarışırken insanlar soluğu orada alırdı. şimdi yine gündeme geldi ama bu sefer akaryakıt fiyatları ve ekonomik kriz konuşuluyor. gençler heyecanla bekliyor, biz büyükler ise 'ne zaman düzelir' diye soruyoruz. yarış pisti hala duruyor, aynı yeşilçam filmlerindeki gibi eski bir büyüklüğün simgesi gibi. umarım bir daha canlanır da o coşkuyu torunlarımıza anlatırız.