taksi şoförüyle yolculuk muhabbeti

taksiye bindiğim anda şoförün hayat hikayesini dinlemeye başlıyorum, sanki ücretin içinde bir terapi seansı da varmış gibi.

bir de konuşmayı bitirip ineceğimde yüzüme bakıp 'kardeşim sen iyi birine benziyorsun' demesi yok mu, bavulumu alıp kaçmak istiyorum.

gecenin bir vakti havalimanından çıkıp taksiye bindim, şoför amca daha araç park etmeden başladı anlatmaya. "bu şehirde herkes bir yere koşuyor ama kimse nereye gittiğini bilmiyor" dedi, sonra kendi hayat hikayesine bağladı üç cümlede. haklıydı belki de, ben de o an fark ettim ki ben de bilmiyordum.

sokak lambalarını, boş caddeleri izlerken pencereden içeri süzülen şehir sesine takıldım. her şoförün bir coğrafya bilgisi, bir nasihati, bir de sabır vergisi var galiba yolcuya. güzel bir tenhalık provası oldu benim için, parasının karşılığını muhabbetle verdi adam.